Darowizna nieruchomości dokonana przez jednostkę samorządu terytorialnego a odwołanie darowizny w skutek zbycia własności darowanej nieruchomości.

Możliwość dokonania darowizny nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego została uregulowana w art. 13 ust. 2 oraz 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis powyższy stanowi, iż nieruchomość może być przedmiotem darowizny na cele publiczne określone w ustawie przy czym w umowie darowizny określa się cel na który nieruchomość jest darowana z tym tylko zastrzeżeniem, iż darowizna może zostać odwołana w przypadku niewykorzystania darowanej nieruchomości na cel oznaczony w umowie (cel publiczny).

Mając na uwadze literalną wykładnię przedmiotowego przepisu przesłanką do cofnięcia darowizny jest nieprzeznaczenie przedmiotowej nieruchomości na cel publiczny oznaczony w umowie. Należy stwierdzić, iż przepisy Kodeksu cywilnego regulujące możliwość cofnięcia darowizny (rażąca niewdzięczność obdarowanego) nie znajdują zastosowania w przypadku darowizny dokonanej przez jednostkę samorządu terytorialnego albowiem art. 13 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi lex specjalis w stosunku do przepisów KC stanowiących o cofnięciu dokonanej darowizny.

Należy również rozstrzygnąć kwestię związana z przeniesieniem własności nieruchomości na inny podmiot oraz związane z tym faktem konsekwencje dla obdarowanego. Mając na uwadze ratio legis wprowadzonego przez ustawodawcę rozwiązania, osiągnięcia celu publicznego poprzez wykonanie polecenia (zastrzeżenie wykonania celu publicznego należy traktować jako polecenie darczyńcy) należy stwierdzić, iż przeniesienie własności nieruchomości na inny podmiot w przypadku zapewnienia realizacji pierwotnego celu nie spowoduje ziszczenia się przesłanki do cofnięcia darowizny dokonanej przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż jedyną przesłanką do cofnięcia darowizny jest niewypełnienie celu publicznego.